Parkując na chodniku, musisz pozostawić pieszym co najmniej 1,5 m wolnej szerokości. To ustawowe minimum wynikające z art. 47 ustawy Prawo o ruchu drogowym, a nie jedynie zalecenie. Przepis ma zapewnić przejście także osobom z wózkiem dziecięcym oraz osobom z niepełnosprawnościami.
Warunki legalnego parkowania na chodniku
Samo pozostawienie 1,5 m przejścia nie wystarczy. Zgodnie z art. 47 Prawa o ruchu drogowym trzeba spełnić także warunki dotyczące masy pojazdu, sposobu jego ustawienia oraz oznakowania drogi.
| Warunek | Wymóg |
|---|---|
| Dopuszczalna masa całkowita | Pojazd musi mieć DMC nie większą niż 2,5 t, czyli 2500 kg. |
| Przestrzeń dla pieszych | Po zaparkowaniu musi pozostać co najmniej 1,5 m wolnego przejścia. |
| Sposób ustawienia | Samochód można ustawić kołami jednego boku albo przednią osią, chyba że znaki dopuszczają inny sposób. |
| Znaki drogowe | Na danym odcinku nie może obowiązywać zakaz zatrzymywania się lub postoju. |
DMC sprawdzisz w dowodzie rejestracyjnym, w rubryce F.2. Przepisy odnoszą się do dopuszczalnej masy całkowitej, a nie do aktualnej wagi samochodu w chwili parkowania.
Chodnik a droga dla pieszych – co to zmienia?
W przepisach chodnik jest częścią drogi dla pieszych. Droga dla pieszych może obejmować także pas buforowy od strony jezdni oraz pas obsługujący przy granicy pasa drogowego. Samochód nie powinien zajmować przestrzeni przeznaczonej wyłącznie dla pieszych.
W praktyce oznacza to, że pojazd może zostać ustawiony przy krawędzi jezdni, jeśli pozostawione przejście ma minimum 1,5 m, auto nie utrudnia ruchu pieszych ani pojazdów na jezdni, a sposób parkowania wynika z przepisów lub oznakowania.
W strefie zamieszkania wolno parkować wyłącznie w miejscach wyznaczonych. Szeroki chodnik nie daje tam samodzielnie prawa do pozostawienia samochodu.
Parkowanie jest zabronione także w następujących sytuacjach:
- Obowiązuje znak B-35 oznaczający zakaz postoju albo znak B-36 oznaczający zakaz zatrzymywania się.
- Po zaparkowaniu pozostaje mniej niż 1,5 m przejścia dla pieszych.
- Pojazd stoi w odległości mniejszej niż 10 m przed przejściem dla pieszych lub skrzyżowaniem, z uwzględnieniem wyjątków przewidzianych dla niektórych dróg jednokierunkowych.
- Samochód zasłania przejście, ogranicza widoczność albo utrudnia wjazd lub wyjazd z posesji.
- Pojazd ma DMC większą niż 2,5 t lub jest ustawiony w sposób niedopuszczony przez przepisy.
Odległość 10 m od przejścia dla pieszych ma znaczenie także wtedy, gdy samochód stoi częściowo na drodze dla pieszych. Zaparkowane auto nie może ograniczać widoczności pieszych i kierowców.
Zanim odejdziesz od auta
Przed opuszczeniem samochodu sprawdź cztery podstawowe kwestie:
- Sprawdź w rubryce F.2 dowodu rejestracyjnego, czy DMC pojazdu nie przekracza 2,5 t.
- Zmierz lub oceń, czy pieszym pozostało co najmniej 1,5 m wolnego przejścia.
- Sprawdź znaki B-35, B-36 oraz inne oznakowanie określające sposób parkowania.
- Upewnij się, że samochód stoi co najmniej 10 m od przejścia dla pieszych i nie zasłania widoczności.
Mandat i odholowanie pojazdu
Nieprawidłowe parkowanie może zakończyć się mandatem i punktami karnymi. Wysokość kary zależy od rodzaju naruszenia, a za część wykroczeń związanych z postojem kierowca może otrzymać także 2 punkty karne.
Jeżeli samochód utrudnia ruch, zagraża pieszym albo blokuje przejazd, policja lub straż miejska może zlecić jego usunięcie na koszt właściciela. Do mandatu dochodzą wtedy opłaty za holowanie i przechowywanie pojazdu.
Najważniejsza zasada jest prosta: po zaparkowaniu zostaw pieszym minimum 1,5 m, sprawdź DMC do 2,5 t, sposób ustawienia auta oraz oznakowanie. Spełnienie tylko jednego z tych warunków nie wystarczy.
Artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W razie wątpliwości dotyczących konkretnego miejsca należy stosować się do oznakowania oraz aktualnego brzmienia przepisów.
