Honda dzieli motocykle przede wszystkim według przeznaczenia i stylu jazdy, a nie tylko pojemności silnika. Dlatego w jednej gamie znajdziemy zarówno lekkie modele 125 cm³ do miasta, jak i supersporty na tor, motocykle turystyczne, wyprawowe, skutery oraz maszyny terenowe. Wybór powinien uwzględniać miejsce jazdy, doświadczenie kierowcy i oczekiwany poziom komfortu.
Jakie rodzaje motocykli Honda oferuje?
Oferta Hondy obejmuje siedem głównych kategorii. Każda z nich ma inną ergonomię, charakterystykę podwozia i zakres zastosowań. Pojemność silnika pomaga określić osiągi, ale sama nie mówi jeszcze, czy dany motocykl nadaje się do miasta, długiej podróży, jazdy sportowej albo terenu.
| Typ | Główne przeznaczenie | Przykładowe serie |
|---|---|---|
| Supersport | Dynamiczna jazda po drogach i torze | CBR500R, CBR600RR, CBR650R, Fireblade |
| Turystyczne | Długie trasy po asfaltowych drogach | NT1100, Gold Wing, CB1000GT |
| Wyprawowe | Podróże drogowe i okazjonalna jazda poza asfaltem | NX500, XL750 Transalp, Africa Twin |
| Street & Custom | Miasto, codzienne dojazdy i swobodna jazda | CB Hornet, CB650R, CL500, Rebel, GB350S |
| Skutery | Transport miejski, komfort i praktyczność | PCX125, SH, Forza, ADV350, X-ADV |
| 125 cm³ | Nauka jazdy i ekonomiczne dojazdy | CB125F, CB125R, MSX125, Dax 125, Super Cub |
| Off-road | Motocross, enduro i jazda terenowa | CRF300L, CRF300 Rally, CRF250R, CRF450R |
Sport, turystyka i jazda wyprawowa
Supersport – osiągi i pozycja nastawiona na jazdę sportową
Motocykle Supersport mają owiewki, sportową pozycję za kierownicą i podwozie przygotowane do dynamicznej jazdy. Kierowca siedzi bardziej pochylony, a niższa masa i skoncentrowana charakterystyka silnika ułatwiają szybką zmianę kierunku. Priorytetem nie są tu pojemne schowki ani wygoda podczas wielogodzinnej podróży, lecz precyzja prowadzenia i osiągi.
Do tej grupy należą między innymi CBR500R, CBR600RR i CBR650R. Na szczycie gamy znajduje się CBR1000RR-R Fireblade SP, wyposażony między innymi w elektronicznie sterowane zawieszenie Öhlins S-EC i hamulce Brembo. Tego typu motocykl wymaga doświadczenia, ponieważ jego możliwości znacznie wykraczają poza potrzeby typowej jazdy miejskiej.
Motocykle turystyczne – komfort na długich trasach
Motocykle turystyczne projektuje się z myślą o wielogodzinnej jeździe po drogach asfaltowych. Mają wyprostowaną pozycję, ochronę przed wiatrem, miejsce na bagaż i rozwiązania poprawiające wygodę kierowcy oraz pasażera. Przykładem jest NT1100, który łączy turystyczną ergonomię z możliwością wyboru wersji wyposażonej w skrzynię DCT.
W tej kategorii mieszczą się także duże modele z rodziny Gold Wing. GL1800 Gold Wing korzysta z sześciocylindrowego silnika o pojemności 1833 cm³ i może być wyposażony w siedmiobiegową przekładnię DCT. To konstrukcja przeznaczona przede wszystkim do dalekich podróży, zwłaszcza z pasażerem.
Wyprawowe – asfalt i drogi o gorszej nawierzchni
Motocykle wyprawowe, określane również jako adventure, łączą cechy turystyka i maszyny terenowej. Mają większy prześwit, zawieszenie o dłuższym skoku, wysoką pozycję siedzenia oraz owiewki chroniące przed wiatrem. Pozwalają podróżować po asfalcie, ale zachowują możliwość zjazdu na szutrowe lub nierówne drogi.
XL750 Transalp jest przykładem średniej maszyny do całodziennych podróży, która może poradzić sobie także poza asfaltem. Z kolei Africa Twin oferuje większe możliwości wyprawowe, lecz jej rozmiary i masa wymagają większej wprawy podczas manewrowania przy małej prędkości.
Przy wyborze motocykla turystycznego lub wyprawowego najważniejsze są:
- Turystyka asfaltowa – większy nacisk na ochronę przed wiatrem, bagaż i wygodę pasażera.
- Wyprawy mieszane – kompromis między stabilnością na szosie a pracą zawieszenia poza asfaltem.
- Jazda terenowa – mniejsza masa, większy prześwit i opony dostosowane do luźnej nawierzchni.
- Długie dystanse – znaczenie mają pozycja za kierownicą, zasięg i możliwość dopasowania ustawień.
Street & Custom, skutery i motocykle 125 cm³
Street & Custom – uniwersalność w mieście
Segment Street & Custom obejmuje między innymi motocykle naked, maszyny o klasycznej stylistyce i modele cruiser. Zwykle oferują wyprostowaną pozycję, dobrą widoczność i łatwe manewrowanie. Są przeznaczone do codziennych dojazdów, ale mocniejsze wersje nadają się także na kręte drogi poza miastem.
Do tej grupy należą CB500 Hornet, CB750 Hornet, CB650R, CL500, GB350S oraz CMX500 Rebel. Różnią się pozycją za kierownicą i charakterem, dlatego określenie „miejski” nie oznacza jednego, ściśle określonego typu konstrukcji. Naked stawia zwykle na zwinność, a Rebel na niskie siedzenie i spokojniejszą ergonomię.
Skutery – łatwa obsługa i codzienna funkcjonalność
Skutery Honda mają automatyczne przekładnie, osłony przed wiatrem, schowki i wygodną pozycję z nogami ustawionymi na podłodze. Dzięki temu dobrze sprawdzają się w korkach oraz podczas krótkich przejazdów. PCX125 i SH125i są nastawione na miejski transport, natomiast Forza 350 i Forza 750 oferują większy komfort na szybszych drogach.
Osobną konstrukcją jest X-ADV, który łączy cechy dużego skutera i motocykla wyprawowego. ADV350 również ma podwyższone zawieszenie i stylistykę nawiązującą do jazdy poza asfaltem, choć jego podstawowym środowiskiem pozostają drogi miejskie i utwardzone.
125 cm³ – pierwszy krok i ekonomiczne dojazdy
Motocykle o pojemności 125 cm³ są lekkie, oszczędne i łatwe do opanowania. Mogą być dobrym wyborem dla osoby rozpoczynającej jazdę, a także dla kierowcy, który potrzebuje taniego środka transportu do miasta. W zależności od uprawnień i lokalnych przepisów mogą być prowadzone przez posiadaczy kategorii A1, A2 lub B, dlatego przed zakupem trzeba sprawdzić aktualne wymagania prawne.
Modele takie jak CB125F, CB125R, MSX125, Dax 125 i Super Cub C125 różnią się stylem, ale łączy je niska masa oraz niewielkie koszty użytkowania. Przy wyborze warto sprawdzić, czy ważniejsza jest pozycja typowego motocykla, małe wymiary do przeciskania się w mieście, czy klasyczna stylistyka.
Klasa 125 cm³ może być rozsądnym wyborem, gdy liczą się:
- łatwe manewrowanie i niewielka masa motocykla,
- niskie zużycie paliwa podczas codziennych dojazdów,
- prosta nauka obsługi manualnej skrzyni biegów,
- ograniczenie kosztów serwisowania i ubezpieczenia.
Off-road – motocykle do jazdy terenowej
Kategoria Off-road obejmuje motocross, enduro i lekkie maszyny przeznaczone do jazdy po nieutwardzonych trasach. Konstrukcje terenowe mają duży prześwit, wąskie nadwozie, zawieszenie o dużym skoku i koła dostosowane do luźnej nawierzchni. W przeciwieństwie do motocykli wyprawowych zwykle oferują mniej ochrony przed wiatrem i mniejszą wygodę podczas długiej jazdy drogowej.
CRF300L i CRF300 Rally łączą możliwość poruszania się po drogach z jazdą terenową. Modele CRF250R i CRF450R są natomiast ukierunkowane na motocross i wymagają odpowiedniego miejsca do legalnej eksploatacji oraz większych umiejętności. O wyborze decyduje więc nie tylko pojemność silnika, lecz także rodzaj nawierzchni i charakter planowanej jazdy.
DCT i E-Clutch – technologie zmieniające obsługę motocykla
DCT to dwusprzęgłowa przekładnia Hondy, która może automatycznie dobierać biegi albo pozwolić kierowcy zmieniać je przełącznikami. System ogranicza konieczność jednoczesnej obsługi klamki sprzęgła i dźwigni zmiany biegów. Szczególnie dużo daje podczas turystyki, jazdy w korkach i manewrowania cięższym motocyklem.
Honda E-Clutch elektronicznie wspomaga pracę sprzęgła, ale zachowuje możliwość klasycznej zmiany biegów. Kierowca może korzystać z klamki albo pozwolić systemowi płynnie obsłużyć ruszanie i zmianę przełożenia. W gamie Hondy rozwiązanie pojawia się między innymi w wybranych modelach Hornet, CBR, NX500, CB650R i XL750 Transalp.
DCT zmienia sposób wyboru przełożeń, a E-Clutch przede wszystkim zmniejsza wysiłek potrzebny do obsługi sprzęgła. Oba rozwiązania służą innym potrzebom i nie powinny być traktowane jako ten sam system.
Jak wybrać pierwszy motocykl Honda?
Przed zakupem nie zaczynaj od samej pojemności silnika. Najpierw określ środowisko jazdy, dystanse i własne doświadczenie. Przydatne będą następujące pytania:
- Gdzie będę jeździć najczęściej – w mieście, na trasie, po szutrach czy na torze?
- Jakie mam doświadczenie i czy potrafię swobodnie manewrować cięższą maszyną?
- Czy ważniejsza jest dla mnie wygoda, niska masa, sportowa pozycja czy możliwość przewożenia bagażu?
- Czy potrzebuję motocykla na prawo jazdy A2 lub wersji możliwej do ograniczenia do 35 kW?
- Czy chcę samodzielnie obsługiwać sprzęgło, czy większy komfort da mi DCT albo E-Clutch?
Na początek najłatwiejsze do opanowania są zwykle lekkie modele 125 cm³, miejskie naked lub motocykle klasy A2. Duży supersport albo ciężki motocykl wyprawowy może być dobrym wyborem dopiero wtedy, gdy kierowca ma doświadczenie pozwalające wykorzystać ich masę, moc i charakterystykę podwozia.
Najlepszy wybór nie wynika z samej nazwy kategorii. Powinien pasować do tras, które rzeczywiście pokonujesz, oraz do poziomu umiejętności, który masz dziś, a nie dopiero planujesz osiągnąć.
