Znaki drogowe montuje się zwykle na wysokości co najmniej 2,2 m, mierzonej od poziomu chodnika lub pobocza do dolnej krawędzi tarczy znaku. Jeżeli znak znajduje się bezpośrednio nad jezdnią, minimalna wysokość wynosi 5,0 m.
Standardowe wysokości montażu znaków
Wymagania wynikają z Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. Wartość 2,2 m dotyczy znaku ustawionego przy drodze dla pieszych, chodniku lub poboczu. Nie mierzy się jej do środka tarczy ani do jej górnej krawędzi, lecz do dolnej krawędzi tarczy znaku drogowego.
W przypadku znaków umieszczanych nad jezdnią trzeba zachować skrajnię pionową wynoszącą co najmniej 5,0 m. Dzięki temu znak i jego konstrukcja nie ograniczają przejazdu pojazdów.
Wysokość zależna od lokalizacji znaku
| Lokalizacja znaku | Wysokość montażu (min) |
|---|---|
| Chodnik lub pobocze | 2,2 m |
| Nad jezdnią | 5,0 m |
| Droga dla rowerów | 2,5 m |
Skrajnia i odległość od krawędzi
Sama wysokość nie wyczerpuje wymagań dotyczących ustawienia znaku. Trzeba także zachować skrajnię poziomą, czyli bezpieczną odległość elementów konstrukcji od jezdni i ciągów pieszych. Najważniejsze wartości to:
- 2,5 m skrajni pionowej dla znaków przy drogach dla rowerów.
- 0,5 m minimalnej odległości znaku od krawędzi jezdni.
- 0,2 m minimalnej odległości słupka od krawędzi chodnika, przy czym zaleca się zachowanie 0,5 m.
- 2,2 m skrajni pionowej przy drodze dla pieszych, liczonej do dolnej krawędzi tarczy.
Podane parametry należy odnosić do konkretnego układu drogi, chodnika lub drogi dla rowerów. Podstawą techniczną pozostaje załącznik do rozporządzenia dotyczącego szczegółowych warunków technicznych dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego.
